Czy postęp naukowy przyczynił się do rozwoju człowieka?

Postęp naukowo-techniczny, który towarzyszył człowiekowi od jego zarania, zawsze wzbudzał wiele emocji i kontrowersji. Wielu z nas jest świadomych faktu "eksplozji" naukowo-technicznej ostatnich lat, żeby tylko nie wspomnieć o rozpowszechnieniu: komputerów, telefonów komórkowych czy spektakularnych podbojach kosmosu. Taki rozkwit nauki wielu fascynuje, wielu jednak przeraża. Wszak prócz niekwestionowanych sukcesów, np. w dyscyplinach medycznych, które przyczyniły się do polepszenia jakości życia, nie wolno zapominać o wielu klęskach i porażkach, a także problemach natury etycznej, które zrodziły się właśnie na kanwie postępu naukowo-technicznego ^[ 1 ]. Stąd uzasadnionym wydaje się pytanie: Czy postęp naukowy przyczynił się do rozwoju człowieka? Zwolennicy postępu naukowego odpowiadają pozytywnie na tak postawione pytanie, wskazując choćby na polepszenie życia ludzi na ziemi czy szybszą komunikację. Adwersarze - przeciwnie - usiłują mnożyć argumenty, iż postęp nie tylko, że nie rozwija człowieka, ale wręcz degeneruje go i niszy. Brak zgodności wobec problemu nakazuje poddać baczniejszej refleksji zasadność i trafność samego pytania. Wszak dyskusje dotyczące postępu naukowego dotyczą pojęcia "rozwoju", odmiennie rozumianego w kategoriach biologicznych i pozabiologicznych.