Czy sport może być niemoralny?

Chociaż uprawianie sportu słusznie jawi się jako działanie z zasady pozytywne i moralnie uzasadnione, bo korzystne dla integralnego rozwoju osoby[1], to jednak trudno nie dostrzec, iż niekiedy takie wartościowanie okazuje się być niewłaściwe[2]. Chodzi o przypadki, w których uprawianie sportu przestaje być traktowane jako środek do celu, nie wpływa na rozwój człowieka i jego autentyczne, całościowo rozumiane, dobro[3], sprzyjające osiągnięciu ostatecznego i tym samym podstawowego sensu ludzkiej egzystencji[4], a staje się celem samym w sobie, któremu zostają podporządkowane inne obszary życia.