Czy wychowanie potrzebuje dogmatów?

Pytanie, będące jednocześnie tytułem artykułu, powraca co jakiś czas w dyskusjach między przedstawicielami współczesnych systemów wychowania, wychowawcami placówek oświatowych, nauczycielami i rodzicami. Oponenci prezentują wykluczające się stanowiska. Część, w imię obiektywizmu naukowego, odrzuca możliwość kierowania się w wychowaniu założeniami przyjętymi a priori, inni twierdzą, że wychowanie nie jest możliwe bez takich założeń[1]. Przyjmując za zasadny postulat Stanisława Ossowskiego o odpowiedzialności naukowej autora, przejawiającej się w ujawnianiu przez niego posiadanych sądów wartościujących[2], pragnę zadeklarować przynależność do drugiej opcji, a charakter wystąpienia określić jako polemiczny.