Dlaczego dobrym ludziom przydarzają się złe rzeczy?

Jeśli rozumiemy zło jako karę za złe uczynki, a dobro jako nagrodę za - co najmniej nieczynienie zła, a zwłaszcza za czynienie dobra - to zasadniczo powinno opłacać się być dobrym. Czynienie zła - z ekonomicznego punktu widzenia - byłoby czystą głupotą. Wkraczamy tu na teren ekonomii, a nie wiary. Ta ostatnia nie polega na płaceniu i odpłacaniu. Boga nie należy traktować na zasadzie PZU czy innego zakładu ubezpieczeniowego. Nasza motywacja czynienia dobra nie może opierać się na chęci "zapracowania" na dobro, uchronienia się od złego. W takim wypadku bylibyśmy czystymi egoistami, a nasze dobre czyny byłyby motywowane jedynie naszymi osobistymi korzyściami. Właśnie dlatego na pytanie: "Dlaczego dobrym ludziom przydarzają się złe rzeczy", należy krótko odpowiedzieć: dobro to nie polisa ubezpieczeniowa, ale najważniejsze zadanie człowieka i dlatego nie uchronimy się czynieniem dobra od trudności w życiu, od bolesnych doświadczeń, od tracenia tego, do czego się przywiązaliśmy.