"I ujrzałem innego anioła..." (Ap 7,2-4)

      Fragment Ap 7, 24 dotyczy szczególnej wizji: widzącemu ukazano, iż właśnie zatrzymało się wielkie dzieło zniszczenia, mające dokonać się poprzez silne wiatry wiejące z czterech narożników ziemi. Według myśli żydowskiej, wiatry wiejące z narożników płaskiej, według ówczesnych wyobrażeń, ziemi niosą zniszczenie, natomiast nieszkodliwe lub pomyślne wiatry pochodzą z czterech stron świata (północ, południe...). Powstrzymaniu dzieła zniszczenia towarzyszy anioł nadchodzący ze wschodu. Każe on powstrzymać na jakiś czas działanie złych wiatrów, gdyż musi się dokonać wielkie dzieło opieczętowania wybranych. Anioł nadchodzi ze wschodu, a więc z kierunku, który miał symbolizować istnienie raju, z którego spodziewano się nadejścia mesjasza. Przynosi ze sobą pieczęć, którą zostaną naznaczeni wybrani. Jest to, według wszelkiego prawdopodobieństwa, pierścień służący do pieczętowania. Należy on do samego Boga. Będąc pieczęcią Boga, nosi Jego imię. Wybrani w Apokalipsie będą mieli więc na sobie imię samego Boga.