Ćwiczenie adwentowe

 Na zbliżający się czas adwentu proponujemy kalendarz adwentowy przygotowujący młodsze dzieci do świąt Bożego Narodzenia.

    Forma kalendarza jest owocem wspólnych doświadczeń katechetycznych autora i dzieci niesłyszących w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Poznaniu.

    Proponowane ćwiczenie adwentowe ma na celu uświadomienie odpowiedzialności dziecka za życie z Bogiem i za jego całościowy obraz. Ćwiczenie ma także zaktywizować uczniów do systematycznego przeżywania praktyk religijnych. Kalendarz różni się od innych tym, że dziecko samodzielnie współtworzy kolorowy obraz, który jednocześnie staje się odzwierciedleniem jego wewnętrznej pracy.

    Rozpoczynając pracę z kalendarzem, dziecko winno wybrać swój ulubiony kolor. Tym kolorem zamalowuje serduszko przy napisie: "modlitwa rano i wieczorem BYŁA" w prawym dolnym rogu. Będzie to widoczny znak codziennej modlitwy. Kolejne liczby na drodze to daty poszczególnych dni. Obok nich są dwa serduszka, jako oznaczenie modlitwy rannej i wieczornej.

    Gwiazdka oznacza udział w niedzielnej Mszy św. Dziecko postępuje w tym wypadku podobnie, jak z serduszkiem.

    Wskazane jest, aby kalendarz był malowany systematycznie, z dnia na dzień; także przez dzieci mieszkające w internacie.

    Tło poszczególnych dni można wykorzystać jako kontrast - kolor jasny i ciemny - w celu oznaczenia np. zachowania dziecka w ciągu danego dnia. Odpowiednio dobierając kolor, można zaznaczyć: grzeczne - niegrzeczne, radosne - smutne itp. Tło staje się również okazja do oznaczenia udziału dziecka w Mszy św. roratniej. Zależy to od katechety przedstawiającego drogę adwentową.

    Niedziele adwentowe zostały dodatkowo oznaczone na wieńcu adwentowym. Na wstępie dziecko maluje sam tylko wieniec, poszczególne zaś niedziele uzupełnia w odpowiednim czasie. Jeżeli dziecko z własnej winy opuściło Mszę św. niedzielną, maluje czarnym kolorem serce i świece pod odpowiednią datą.

    Dzień związany ze św. Mikołajem dziecko zaznacza przez zamalowanie obrazka z tym świętym.

    Na drodze adwentowej został zaznaczony sakrament pokuty. Dziecko maluje obrazek i wpisuje poszczególne daty swoich spowiedzi.

    Scena z tańczącymi dziećmi, z napisem "w adwencie nie tańczymy", może być okazją do omówienia adwentowych postanowień i umartwień.

    Ubieranie choinki dziecko oznacza podobnie, jak wcześniejsze wydarzenia.

    Kulminacyjnym punktem w przeżywaniu adwentowej drogi jest złożenie daru Panu Jezusowi. Wiąże się to z udziałem dziecka we Mszy św. Bożonarodzeniowej.

    Najwłaściwszym momentem do podsumowania przebytej drogi adwentowej jest chwila w wieczór wigilijny, po rozdaniu tradycyjnych upominków. Rodzic może sprowokować dziecko do uzupełnienia kalendarza pytaniem: "A ty, co dasz Panu Jezusowi w czasie świątecznej Mszy św.?" Dziecko powinno dokonać matematycznego zliczenia kolorowych i czarnych serc wg tabelki, w górnej części z napisem: "razem". Duże serce przy ołtarzu dziecko maluje proporcjonalnie do osiągniętego wyniku w tabeli tj. proporcja ulubionego koloru do czarnego.

    Wynik - "dar dla Pana Jezusa" - może stać się dla dziecka okazją do rozmowy z dzieckiem na temat przebytej drogi adwentowej. Należy pamiętać, aby dziecko za dobro pochwalić, a za zło - w sposób dyskretny i delikatny - wyrazić swą dezaprobatę.

    Ukończone ćwiczenie adwentowe można omówić w czasie katechezy, pokazać księdzu w czasie tradycyjnej kolędy. Kończąc, życzymy udanych i owocnych przeżyć religijnych w tegorocznym adwencie.