Jana Pawła II koncepcja wychowania do tolerancji

 Słowo tolerancja robi obecnie w świecie wielką karierę. Można spotkać ludzi, którzy panicznie boją się tego słowa, widząc w nim fundament wszelkiego rodzaju relatywizmu. Inni chętnie szukają w tolerancji łatwego usprawiedliwienia dla swoich zachowań odbiegających od przyjętych standardów społecznych. Czasami można się zastanowić, gdzie leży granica między tolerancją a szukaniem prawdy. Źródłem wielkiego zagrożenia dla tolerancji jako wartości staje się szeroko rozumiana nietolerancja, którą można zdefiniować jako "zachowanie lub opinię skierowaną przeciwko ludziom, zjawiskom lub wartościom, które »nam« nie odpowiadają, są »inne«, w celu zmiany lub zniszczenia, mimo że ich istnienie lub posiadanie jest uprawnione przez prawo natury, obyczaj, moralność" ^[ 1 ]. Przyczyny nietolerancji często mają swoje źródło w ignorancji; niektórzy ludzie są postrzegani jako inni, obcy i nieznani. Takie poczucie odmienności staje się fundamentem wielu postaw nietolerancji i odrzucenia. Wielkim zagrożeniem dla tolerancji są funkcjonujące często w społeczeństwie: stereotypy, przesądy i uprzedzenia. Taka ignorancja charakteryzuje się pewną trwałością i niezmiennością w postawie wrogości wobec "tych innych". Jak zatem wychowywać dzisiaj do tolerancji w duchu chrześcijańskim?