Katecheta - wychowawcą siebie i innych

Zadania stawiane przed współczesnym katechetą mogą przyprawić o prawdziwy zawrót głowy. Z jednej strony, oczekuje się, że będzie on dobrym nauczycielem religii, co oznacza właściwe przygotowanie merytoryczne i zawodowe, zgodne z najnowszymi trendami pedagogiki i dydaktyki. Takie wymagania stawia przed katechetą środowisko pedagogiczne, a więc władze oświatowe, dyrektorzy i nauczyciele. Z drugiej strony, istnieje powszechne przekonanie, że obok przekazywania młodemu pokoleniu prawd wiary, będzie on także uczył, jak według nich żyć. Oczekiwania tego typu kierują pod adresem katechety głównie rodzice oraz Kościół. To wszystko sprawia, że powinien on być jednocześnie nauczycielem wiary i świadkiem wiary. Jedynie zespolenie tych dwóch elementów w spójną całość gwarantuje, że katecheta będzie zasługiwał na miano dobrego, który w oczach nauczycieli, rodziców i dzieci okaże się katechetą z powołania. Aby zasłużyć na ten zaszczytny tytuł osoby uczące religii muszą stać się w równym stopniu wychowawcą dla innych, jak i dla samego samych.