Jak "być", "wiedzieć" i "działać" na drodze wychowania w wierze?

Katecheza jako wychowanie w wierze jest drogą nie tylko do spotkania, ale i głębokiego zjednoczenia z Bogiem przez Chrystusa w Duchu Świętym[1]. Z uwagi na swą cielesno-duchową naturę, człowiek jako osoba realizuje się w spotkaniu. Stąd wejście na drogę wiary i kroczenie ku jej pełni, w sposób oczywisty domaga się twórczej obecności innego człowieka, w tej sytuacji katechety. Spotkanie to jest rzeczywistością wielowymiarową. Katecheta uczestniczy w nim razem z katechizowanym, a przestrzenią spotkania jest wiara. Z doświadczenia i Tradycji Kościoła, jak również z założeń pedagogiczno-dydaktycznych katechezy wypływa przekonanie, że rola katechety w procesie nauczania, wychowania i wtajemniczenia jest niezastąpiona. Nie może on być zwolniony na żadnym etapie tego procesu; od niego w dużej mierze zależy owocność katechezy (por. CT 15; DOK 156).