Jaki jest Bóg?

Na szkolnym korytarzu stała młoda kobieta. Z niecierpliwością czekała na dzwonek, po którym pierwszoklasiści powinni opuścić salę lekcyjną. Rzeczywiście, krótko po sygnale gromadka dziewcząt i chłopców wybiegła z klasy. Wśród nich była też siedmioletnia Kinga. Z radością biegła w kierunku mamy - owej kobiety stojącej w głębi korytarza i nagle upadła potykając się o leżący na podłodze tornister. Troskliwa mama pomogła wstać swojej córce, mówiąc przy tym: „Widzisz, nie słuchasz mnie, biegasz i przewracasz się. Pan Bóg Cię ukarał za to, że nie słuchasz mamusi”. Kingę dane mi było uczyć kilka lat później. Była uczennicą bardzo zdyscyplinowaną i angażującą się w życie parafialne. Jednak jak się okazało jej relacje do Pana Boga były pełne zranień, lęków i frustracji. Bóg jawił się jej przede wszystkim jako Ten, który bezlitośnie karze nawet za najmniejsze ludzkie przewinienia. Jak reagować na takie postawy uczniów? Jak pomóc im w przezwyciężaniu fałszywych wyobrażeń o Bogu? Jak przebiega proces powstawania tych wyobrażeń?