Katechizacja na terenie Słowacji

Republika Słowacka powstała oficjalnie przed 10 laty, dokładnie 1 stycznia 1993 r. Słowacja graniczy z: Czechami, Polską, Ukrainą, Węgrami i Austrią. Ten kraj, ponad sześciokrotnie mniejszy od Polski (49035 km²), liczy około 5,5 miliona mieszkańców. Główne miasta to: Bratysława, Košice, Prešov, Nitra, Žilina, Banská Bystrica, Trnava, Martin, Trenčin oraz Poprad. Podział administracyjny obejmuje 8 województw-krajów: Bratislavský, Trnavský, Nitriansky, Trenčiansky, Žilinský, Banskobystrický, Prešovský, Košický i 79 powiatów. Stolica Bratysława liczy około pół miliona mieszkańców. Oficjalnym językiem urzędowym jest słowacki. Wśród uznanych mniejszości narodowych (26. 05. 2001) wymienia się: węgierską (9,7%), romską (1,7%), czeską (0,8%), łemkowską (0,4%), ukraińską (0,2%), niemiecką (0,1%), polską (0,05%), morawską (0,04%), ruską (0,03%), chorwacką (0,02%), bułgarską (0,02%), serbską (0,008%) i żydowską (0,004%).

Sytuacja religijnego wychowania na terenie Słowacji zmieniła się dość istotnie w przeciągu ostatnich kilkunastu lat. Wcześniej, kiedy oba państwa, Czechy i Słowacja, były ze sobą złączone, religia zepchnięta była przez ówcześnie rządzących na margines życia społeczno-politycznego, a wychowanie religijne odbywało się wyłącznie w środowisku rodzinnym i parafialnym. Sytuacja Kościoła katolickiego w byłej Czechosłowacji była ciężka. Niełatwo ją porównać z sytuacją polską i konieczne byłyby dokładniejsze studia, niemniej z całą pewnością edukacja religijna odbywała się w trudnych warunkach i to jedynie dzięki wytrwałości oraz żywemu świadectwu wiary naszych południowych sąsiadów.

Zmiany społeczno-polityczne, do których doszło po słynnej już „Jesieni Ludów” z 1989 r., przyczyniły się nie tylko do podziału na Czechy i Słowację, ale również do istotnej poprawy na płaszczyźnie religijnego wychowania.