Małe wspólnoty szkolne. Dyskusja na temat szkolnych rekolekcji

Trudno jest powiedzieć, na czym mają polegać udane rekolekcje szkolne. A już zupełnie chybione będzie definiowanie tego ciekawego modelu ewangelizacji wśród młodego pokolenia Polaków (i nie tylko). Dla niektórych wychowawców, nauczycieli (katechetów) rekolekcje te będą udane wtedy, gdy:

- uczniowie będą siedzieć w ławkach „grzecznie jak baranki” i wysłuchają spokojnie jedną naukę (góra dwie);

- „wytrzymają” na Mszy świętej;

- przyjdą wszyscy „jak jeden mąż, bo się zdeklarowali chodzić na religię”.

Inni obniżają tę (i tak niską poprzeczkę) i uważają, że jeżeli uczniowie nie pobiją się przed kościołem, nie uciekną ze wspólnych spotkań, nie zrobią ulicznych burd, nie upiją się - to rekolekcje są udane. Jednakże są i tacy, którzy pragną pomóc uczestnikom tych spotkań zbliżyć się do Boga, zrozumieć Kościół i poznać lepiej samego siebie w kontekście wspólnoty rodzinnej, szkolnej i tej wielkiej - wspólnoty ludzi wiary.