Ocenić i docenić. O problemach wliczania oceny z religii do średniej ocen

8 czerwca 2007 roku Minister Edukacji Narodowej, Roman Giertych zadeklarował, że podpisze rozporządzenie, które ureguluje zagadnienie oceniania nadobowiązkowych przedmiotów szkolnych. Zapowiedź ta została zrealizowana przez podpisanie 13 lipca tegoż roku Rozporządzenia[1], zmieniającego poprzednie Rozporządzenie z 30 kwietnia 2007 roku[2]. W dokumencie tym czytamy, że „uczniowi, który uczęszczał na dodatkowe zajęcia edukacyjne lub religię albo etykę, do średniej ocen, o której mowa w ust. 4, wlicza się także roczne oceny uzyskane z tych zajęć” (§ 20, ust. 4a). Umożliwienie wliczania stopnia, uzyskanego na koniec roku szkolnego z „dodatkowych zajęć edukacyjnych”, do średniej ocen ucznia, w tym także oceny z religii, ponownie wywołało dyskusję na temat sensowności wliczania oceny z religii do średniej, a nawet nauczania religii w szkole[3]. Może warto, u progu nowego roku szkolnego, kiedy to ocena z religii wliczana będzie po raz pierwszy do średniej ocen, przemyśleć to zagadnienie, dokonując pewnego bilansu. Zanim zagadnienie to zostanie szerzej omówione, warto zatrzymać się i popatrzeć na stan prawny, w ramach którego naucza się religii w polskiej szkole.