"Dziś Kościele żyjącego Boga, wstań!" Refleksje o wychowaniu eklezjalnym młodzieży ponadgimnazjalnej

    Wśród wielu wyzwań dotyczących edukacji religijnej współczesnej młodzieży szkół ponadgimnazjalnych, a więc będącej w wieku 17-20 lat, na pierwszy plan wysuwa się wychowanie do wspólnoty Kościoła. Wypływa to przede wszystkim z roli, jaką Kościół odgrywa w ekonomii zbawienia. Wydane niedawno Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego stwierdza wprost: "Nie mogą zostać zbawieni tacy ludzie, którzy dobrze wiedząc, że Kościół został założony przez Boga za pośrednictwem Chrystusa jako konieczny do zbawienia, nie chcieliby do niego wejść ani w nim wytrwać" ^[ 1 ]. Ponadto, ten etap kształcenia przypada na okres kluczowy w rozwoju religijnym człowieka, okres dochodzenia do autentycznej religijności i to właśnie na tym etapie rozwoju religijnego powinny dokonywać się procesy interioryzacji, absolutyzacji i socjalizacji religijnej ^[ 2 ]. Kolejny argument przemawiający za koniecznością intensywnej edukacji eklezjalnej młodzieży to fakt, że okres adolescencji to również czas kryzysów, trudności i różnego rodzaju wątpliwości związanych, między innymi, z przynależnością do Kościoła. Problem ten wiąże się z powszechnym kryzysem instytucji jako takiej, ale w przypadku Kościoła jest on szczególnie wyraźny.