Wizja i wspólnota. Zapiski na marginesie programu duszpasterskiego „Kościół naszym domem”

(Rdz 18,13-14)

 

Powyższy fragment Księgi Rodzaju przyszedł mi na myśl, kiedy po raz pierwszy usłyszałem, jak będzie brzmiało hasło tegorocznego programu duszpasterskiego. „Kościół naszym domem”: konkretny i bardzo potrzebny temat – pomyślałem – szczególnie w obliczu zauważalnego dystansowania się niektórych ochrzczonych wobec Kościoła. Można by powiedzieć: ich nadzieja pokładana we wspólnocie wierzących „zestarzała” się jak Abraham i Sara… A może sama wspólnota rzeczywiście zrobiła się stara? Czy wobec tego i nas – Kościół w Polsce – może dotyczyć obietnica Boga, że dzięki realizacji wspomnianego programu „za rok” narodzi się coś nowego: nowe myślenie, nowe odniesienie do wspólnoty, nowe spojrzenie na Kościół jak na dom?