|
W części pierwszej podjęłam próbę nakreślenia kontekstu historycznego metody. Obecnie pragnę zastanowić się nad tym, czym jest metoda projektów w swojej budowie dydaktycznej.
Metoda projektów ma złożoną strukturę. Tworzy ją wiele, znanych nam z różnych publikacji dydaktycznych, metod i form pracy uczniów. Czym zatem różni się metoda projektów od innych metod aktywizujących? |
|
|
Polska reforma oświaty zainicjowała wiele zmian organizacyjnych, treściowych oraz metodycznych. Podczas ich wprowadzania modnym hasłem stało się tak zwane nauczanie holistyczne, czyli całościowe, wspomagające ucznia w postrzeganiu świata jako całości już w trakcie nauki szkolnej. Nauczanie takie wymagało przeorientowania treści oraz zastosowania nowych metod. Zachęcano dość powszechnie do stosowania projektów edukacyjnych, jako metody wielostronnie kształtującej różne umiejętności wychowanka.
Analizując wezwania reformatorów, zaczęłam się zastanawiać między innymi nad tym, jakie umiejętności rozwija metoda projektów. Czy każdy może jej używać z takim samym skutkiem dydaktyczno-wychowawczym? Czy projekt edukacyjny ma strukturę na tyle uniwersalną, by mógł być zastosowany do każdego przedmiotu? Jakie wiadomości zdobywa uczeń?
Stosując metodę projektów w poszczególnych klasach z różnym skutkiem, postanowiłam prześledzić jej genezę, zbadać strukturę, aby działać zgodnie z założeniami metodologicznymi pomysłodawcy tejże metody. Poznanie uwarunkowań powstania metody projektów przybliżyło jej walory edukacyjne, a więc zakres i możliwość kształcenia pewnych umiejętności. Poniżej chciałabym krótko zarysować początki metody projektów. |
|
|
Opowiadając uczniom przypowieść, najlepiej posłużyć się nie tylko głosem, ale także obrazem ilustrującym treść opowiadanej historii (płótno znanego malarza, zdjęcie, komiks, kadr z filmu). Można poprosić uczniów, by słuchając, zapisali w zeszycie osoby występujące w przypowieści lub zanotowali miejsce toczącej się akcji. Pomoże to - z pewnością - skupić uwagę na tym, co mówi nauczyciel.
Następnie zadajemy uczniom pytania w celu pobudzenia ich do dyskusji. Po kilku interesujących wypowiedziach, podejmujących problemy, które chcemy poruszyć na lekcji, zapoznajemy uczniów z tematem zajęć.
Poniżej podaję kilka przykładów współczesnych przypowieści oraz propozycje pytań. |
|
|
Celem prezentowanej metody pracy jest zwrócenie uwagi uczniów na umiejętne słuchanie; przyswojenie - poprzez interaktywne zajęcia - chronologii Starego Testamentu oraz umiejscowienia konkretnych postaci i wydarzeń w ich szerszym kontekście historycznym. |
|
|
W latach 1998-1999 na łamach „Katechety” ukazywał się cykl artykułów pod wspólnym tytułem „Porządek na katechezie”[1]. Celem tych artykułów było przedstawienie ogólnej strategii postępowania w sytuacjach nieporządku na lekcji – w sposób szczególny na katechezie. Myślą przewodnią cyklu było stwierdzenie, że nauczyciel powinien być „twardszy niż diament i czulszy od matki”[2] – twardy w wymaganiu przestrzegania obowiązujących zasad i czuły, czyli traktujący uczniów z szacunkiem, nastawiony na budowanie z nimi więzi.
Niniejszy tekst rozpoczyna nowy cykl artykułów „Skuteczna interwencja wychowawcza”. Będzie to z jednej strony kontynuacja wspomnianych wyżej zagadnień, z drugiej podjęcie nowych problemów. Kontynuacja jest związana z – przypomnianą wyżej - generalną zasadą postępowania nauczyciela wobec uczniów burzących porządek na lekcji. Nowym akcentem będzie przejście z poziomu zagadnień ogólnych na poziom analizy konkretnych przypadków. Przypadki te będą wzięte z życia (relacje nauczycieli) bądź z literatury pedagogicznej. Pogrupowane zostaną ze względu na podobieństwo zachowań uczniowskich, burzących porządek na lekcji. Analizie poddane zostaną zrealizowane (lub zaproponowane) przez nauczycieli rozwiązania oraz ewentualne komentarze do tych rozwiązań. Celem analiz będzie sformułowanie bardzo praktycznych wskazówek: jak postępować w trudnych sytuacjach. Innymi słowy, chodzi o zbudowanie modelu interwencji wychowawczej wobec zachowań uczniowskich burzących porządek, modelu obejmującego różne typy sytuacji wyjściowych i zawierającego szczegółowe rady i wskazówki.
Obecny cykl rozpoczniemy od poszukiwania skutecznych sposobów interwencji wychowawczej w sytuacji agresji słownej między uczniami. Zastanowimy się, jak w takiej sytuacji przeprowadzić skuteczną interwencję wychowawczą. |
|
|
Uczeń na lekcji dotyczącej Biblii nie będzie dobrze pracował, jeśli nauczyciel nie przepracuje wcześniej w domu omawianego tematu. Nie chodzi tu o przygotowanie konspektu zajęć i pomocy dydaktycznych, lecz o własną, metodycznie przeprowadzoną refleksję nad fragmentami Pisma Świętego. Zachęcam wszystkich katechetów do większego zaangażowania się w osobiste studium słowa Bożego. Z pewnością przełoży się to na efekty pracy z uczniami. |
|
|
W czwartym tegorocznym numerze "Katechety" ukazał się artykuł zachęcający do czerpania z kultury młodzieżowej podczas przygotowywania lekcji katechezy. Proponowałem wówczas lekcję zatytułowaną "Terytorium", nawiązującą do idei tzw. squatów. Zgodnie z obietnicą dzisiaj przedstawiam kolejną metodę nawiązującą do zjawiska kultury masowej - graffiti. Metoda do wykorzystania zarówno w klasach gimnazjalnych, jak i licealnych, z zastrzeżeniem, że w młodszych klasach gimnazjalnych - pierwszej i drugiej - nie wymagamy skomplikowanych form graficznych i zadowalamy się prostą refleksją, może nawet tylko jej próbą. Musimy również dokładnie przygotować materiały, z którymi będą pracować uczniowie. |
|
Copyright by Drukarnia i Księgarnia Św.Wojciecha Sp. z o.o.
strony internetowe
Agencja Reklamowa
eCreo