Jean Vernette, New Age. U progu ery Wodnika

    Nim jednak o niej; słowa uznania dla tłumaczki, Janiny Dembskiej, która oprócz pracy translatorskiej wykonała kwerendę bibliograficzną zawierającą polskie opracowania o New Age oraz uzupełniła przypisy, by nie stanowiły bariery dla czytelnika nie zaznajomionego z problematyką ery Wodnika.

    Powróćmy do książki; autor posiadł niezbyt często spotykaną umiejętność łączenia wnikliwości badacza z łatwością przekazywania trudnej przecież tematyki. Dlatego praca Vernette'a stanowi przede wszystkim przewodnik dla tych, którzy o New Age wiedzą niewiele. Znajdziemy w niej informacje o podłożu filozoficznym i początku ruchu, a sięga on XIX wieku, jego przejawach i promowanych stylach zachowań. Wartym dokładnej lektury jest rozdział trzeci poświęcony medycynie niekonwencjonalnej, spirytyzmowi i doświadczeniom tzw. życia po życiu - to ulubione tematy wyznawców Nowej Ery. Rozdział czwarty przytacza wypowiedzi krytyków koncepcji Wodnika wskazujących na niebezpieczeństwa rozpowszechniania praktyk ezoterycznych i okultystycznych.

    W zakończeniu książki ojciec Vernette pisze o rzeczy najważniejszej: New Age stanowi wyzwanie dla współczesnego Kościoła katolickiego, bowiem jest ono wołaniem człowieka o nową duchowość, powrót do tej głoszonej przez św. Franciszka z Asyżu i Bernarda z Clairvaux. Ojciec Vernette, jak się okazuje, nie tylko wyjaśnia, ale stawia pytania. Odpowiedź należy do czytelnika.

Małgorzata Arentowska