Joan Anderson, Robin Wilkins, Żegnaj telewizorku

    Bo też rzeczywiście wydaje się, że warszawskie wydawnictwo "Adamantan" trafiło tym tytułem w "dziesiątkę" oczekiwań i potrzeb wielu uzależnionych "telemaniaków" i "internautów", a zwłaszcza ich zdesperowanych rodziców czy współdomowników.

    Książka składa się z dwóch części. W pierwszej, o wspólnym dla kilku rozdziałów tytule, Problem bycia podłączonym autorzy z niezwykłą wnikliwością analizują fenomen mediów elektronicznych, zgłębiając proces uzależniania się od nich. Skrupulatnie konfrontując opinie tzw. "specjalistów od mediów" i pewne prawdy obiegowe, mówiące o twórczej roli telewizora i komputera (zwłaszcza w edukacji dzieci i młodzieży) z wynikami badań naukowych i ankiet oraz - gromadzonymi we własnym zakresie - opiniami nauczycieli, rodziców i samych dzieci, autorzy wykazują zagrożenia wynikające z nieumiarkowanego korzystania z mediów. Co ważne, nie ograniczają się do często podnoszonego w naszym kraju problemu przemocy i seksu w mediach, ale główny nacisk kładą na zjawiska mniej widoczne, a może ważniejsze: uczenie się bierności i oglądania świata cudzymi oczyma, tracenie umiejętności rozmawiania z innymi i sprowadzanie życia rodzinnego do wspólnego - albo osobnego! - wpatrywania się w ekran.

    Część druga - Przezwyciężenie nałogu - jest propozycją klasycznej, by tak rzec, terapii "odwykowej". Dla mocno uzależnionych - jest skutecznym, i w dodatku w miarę bezbolesnym sposobem wyzwolenia się z nałogu w ciągu czterech tygodni. Dla uzależnionych mniej, tych bezrefleksyjnie "wgapionych" w ekran - propozycją znacznie ciekawszego, zdrowszego i bardziej twórczego spędzania wolnego czasu.

    "Żegnaj telewizorku" to naprawdę bardzo wyjątkowa i mądra książka. Jej autorom udało się szczęśliwie uniknąć kompilowanych, tanich "mądrości" i łatwizny, cechujących większość poradników. Autorzy ciekawie połączyli wyniki badań naukowych najbardziej renomowanych uczelni amerykańskich (Harvard, Yale), artykuły prasy naukowej i popularnej z własnymi badaniami, obserwacjami i wywiadami. Całość jest lekka i przejrzysta, co dodatkowo stanowi zasługę polskiej wersji językowej autorstwa Marka Czekańskiego.