Podjęte przemiany w dziedzinie edukacji podstawowej czy obowiązkowej miały w swoim założeniu bardziej uwypuklić aspekty wychowawcze – tak, aby szkołę postrzegano jako środowisko sprzyjające uformowaniu spójnej i pełnej osobowości ucznia. Tak się jednak nie stanie, dopóki współczesna szkoła nie będzie otwarta na określone ideały i właściwie pojętą ich hierarchię. Niewątpliwie jedną z podstawowych wartości, na które należy zwrócić uwagę w procesie edukacyjnym, jest nadzieja oraz wszystkie te działania, które warunkują jej obecność w szkole i w życiu ucznia. Zapytajmy więc, czym jest nadzieja i jaką pełni rolę w środowisku szkolnym.

W dniach 14-16 czerwca 2008 roku – za pośrednictwem katolickiego serwisu internetowego „Tygodnika Powszechnego” – przeprowadzono sondę na temat: „Co jest największym problemem katechezy?”[1]. Podano sześć możliwości (tzw. kategorii) do wyboru. Po trzech dniach głosowanie przerwano. Jaki był jego wynik?

W literaturze katechetycznej spotyka się ostatnio coraz więcej materiałów dotyczących stosowania nowoczesnych środków dydaktycznych[1]. Jednocześnie autorzy poszukują nowych sposobów dokumentowania pracy ucznia[2]. Na taki stan ma wpływ rozpowszechnianie się multimedialnych środków dydaktycznych. Akceleracja postępu technicznego sprawia, że tradycyjne pomoce, którymi posługuje się zarówno nauczyciel religii, jak i uczeń, bardzo szybko tracą na wartości edukacyjnej. Tym samym są postrzegane jako przestarzałe. Ten fakt zmusza do reorganizacji działań metodycznych i uzupełnienia tradycyjnych środków dydaktycznych.

Temat pierwszej ewangelizacji wpisuje się w szeroki i złożony kontekst misji ewangelizacyjnej Kościoła. Mówiąc o pierwszym głoszeniu Ewangelii, mamy na uwadze przede wszystkim ewangelizację rozumianą w jej znaczeniu węższym, czyli proces głoszenia Ewangelii wzywający do nawrócenia i prowadzący do zapoczątkowania wiary[1].