Cisza w katechezie... Dlaczego?

Może dlatego, że w wychowaniu, także tym religijnym, często zapominamy o wartości ciszy. Może dlatego, że cisza i jej wykorzystanie w procesie wychowania nie mieści się po prostu w głowach licznych współczesnych pedagogów. Może dlatego, że niedawno z podziwem słuchałem ks. proboszcza z podopolskiej parafii, prawdziwego pasjonata katechezy, który z ogromnym przejęciem opowiadał mi, jak udaje mu się poprowadzić metodą medytacji katechezę w klasach szkoły gimnazjalnej, gdzie pracuje i jaka wtedy panuje idealna cisza. Może też dlatego, że - jako duszpasterza akademickiego - martwi mnie fakt, iż z codziennej cichej adoracji przed Najświętszym Sakramentem w kościele akademickim korzysta zaledwie kilku studentów. A może też dlatego, że w metodach, które dziś się proponuje, mało jest "ciszy" i pomysłów na jej wykorzystanie w wychowaniu. Wiele jest takich powodów, dla których warto na nowo odkryć wartość ciszy i możliwości jej wykorzystania w procesie pedagogiczno-katechetycznym.