Co z katechezą dorosłych w Polsce?

  W posoborowych dokumentach katechetycznych Kościoła szokuje podkreślane wiele razy pierwszoplanowe znaczenie katechezy dorosłych. Wyrazem tego przekonania są choćby takie sformułowania, jak "katechizację dorosłych należy uznać za docelową formę katechezy" (DCG 20), "jest to najznakomitsza forma katechezy" (CT 43), "jest ona osią wiodącą, dookoła której krąży i którą się inspiruje katecheza dzieci i osób trzeciego wieku" (DOK 275). Jan Paweł II w posynodalnej adhortacji mówi, że katecheza dorosłych jako problem wielkiej wagi należała do największych trosk Ojców Synodu. Katecheza - zdaniem dokumentu - adresowana jest do osób wykonujących najważniejsze zadania i w ogóle zdolnych do życia według orędzia chrześcijańskiego. Jest ona nieodzowna dla dobrego funkcjonowania wspólnoty chrześcijańskiej. Powinna być pielęgnowana, m.in. w trosce o młodych, którzy, by żyć w świecie i świadczyć w nim o wierze, muszą spotykać się ze świadectwem wiary dorosłych. Stąd właśnie ich wiara przede wszystkim winna być stale oświecana, wzmacniana i odnawiana (por. CT 43). Gdy do przedłożonych argumentów dołączy się jeszcze motywy teologiczne, wówczas niekwestionowana pozostaje potrzeba katechezy dorosłych.