Mechanizmy obronne katechizowanej młodzieży i wynikające z nich zadania wychowawcze

Katechetyka, poprzez refleksję o młodzieży i społeczno-kulturowym kontekście jej rozwoju, dostosowuje swoje zainteresowania badawcze do wymagań współczesnego świata. Poszukuje strategii wspomagających efektywne interakcje edukacyjne. Wysuwa ciągle nowe postulaty wobec praktyki katechetycznej, przy jednoczesnej ocenie stanu teraźniejszego.

Mając na uwadze szerokie zagadnienie poszukiwania optymalnych warunków, jakie spełniać winna katecheza szkolna, aby służyć wszechstronnemu rozwojowi osobowości młodzieży, w artykule zostaną podjęte wybrane kwestie wychowawcze dotyczące sytuacji, w których uczniowie przejawiają działania obronne. Z wielu kategorii szczególnie ważne są mechanizmy obronne narcystyczne i neurotyczne, pojawiające się w związku z sytuacjami konfliktowymi i stresującymi. Ich intensywność i częstotliwość występowania w zdecydowanej mierze oddziałuje na jakość interakcji katechetycznych, wyznaczając jednocześnie kierunek wpływu wychowawczego nauczyciela religii oraz głoszonego orędzia zbawienia.