Przyszłość nauczania religii w szkole

 Już od dwunastu lat polski katecheta przekracza próg szkoły, by za wzorem Jezusa Chrystusa siać ziarno (...) w szkolnej rzeczywistości (DOK 15). ^[ 1 ] Tym samym Polska znalazła się w grupie dwudziestu kilku krajów Europy, w których katechizacja odbywa się w szkole.
    W europejskiej praktyce nauczania religii w szkole ukształtowały się dwa modele: obligatoryjny i fakultatywny. Pierwszy polega na tym, iż nauka religii jest obowiązkowa. Jeśli rodzice nie chcą, aby ich dzieci uczestniczyły w katechizacji muszą złożyć wyraźne oświadczenie (w starszych klasach może to uczynić osobiście młodzież). Wtedy uczeń ma obowiązek uczestniczyć w zajęciach z historii religii i etyki (tak jest w Finlandii) lub etyki (tak jest w Niemczech). Ten model istnieje np.: w Belgii, Danii, Finlandii, Grecji, Niemczech i Norwegii.
    Natomiast model fakultatywny nauczania religii w szkole domaga się złożenia pozytywnego oświadczenia woli rodziców o uczestnictwie ich dzieci w lekcjach religii. Model ten funkcjonuje np. we Włoszech i Hiszpanii. Na tych dwóch koncepcjach, dopuszczających pewne modyfikacje, w zależności od tradycji danego państwa, oparte jest współczesne ustawodawstwo o nauczaniu religii w szkole. Polski model nauczania religii w szkole wpisuje się w fakultatywny model obecności religii w publicznej szkole. ^[ 2 ]
    W niniejszym artykule ukazane zostaną najpierw doświadczenia prowadzących nauczanie religii w szkole. Balansują one między przerażeniem i zachwytem, między misterium tremendum et fascinosum. Dalej ukazana zostanie argumentacja za katechezą szkolną, zawarta w dokumentach katechetycznych Kościoła i rozważaniach teologów. Trzecia część artykułu będzie zawierać perspektywy katechizacji szkolnej w Polsce, a zakończenie - podsumowujące wnioski.