Temat sądu po śmierci w katechezie młodzieży

Trudno jest podczas katechezy prezentować myśl teologiczną. Trudność związana jest przede wszystkim z jej teoretycznym charakterem. Uczeń szkoły ponadgimnazjalnej to uczeń, który nadal charakteryzuje się myśleniem praktycznym. Niemniej wśród tematów katechetycznych jest wiele takich, które pozwalają w dość - myślę - interesujący sposób ująć tajemnicę Boga i człowieka. Do takich zagadnień z pewnością należy tematyka sądu eschatologicznego. Doświadczenie pokazuje, że tematy związane z eschatologią cieszą się stosunkowo dużym zainteresowaniem. Dotyczą bowiem nie pewnej teologicznej abstrakcji, ale konkretnego losu, który oczekuje człowieka. Ponadto temat śmierci, tego co nastąpi potem i wszelkie związane z tym zagadnienia spotykają się z dużym zainteresowaniem, gdyż młodość i wiek dorosły są jednocześnie czasem stawiania sobie istotnych pytań. Wiele z nich, jak na przykład pytanie dotyczące przyszłego losu człowieka, należą do istotnych kwestii związanych z kształtowaniem się światopoglądu młodego człowieka. O ile zainteresowanie okresu wcześniejszego w tej kwestii dotyczy raczej losu drugiego człowieka; tego, który odszedł (co z nim jest/będzie?), o tyle ostatnie lata szkoły ponadgimnazjalnej obfitują w pytania także o własny los. Są to pytania, które młodzi stawiają sobie niezależnie od pozornego „niezainteresowania” dalekosiężną perspektywą swojego życia. Istotne natomiast jest, jakie odpowiedzi usłyszą oraz czy ich wewnętrzne pytanie spotka się z zainteresowaniem, czy zostanie uznane za „normalne” i istotne przez katechetę. Wyraża się to poprzez samo podjęcie i sposób potraktowania poszczególnych tematów[1].