Wychowanie religijne w szkole w świetle założeń programowych polskiej szkoły

Współczesna polska szkoła zakłada, zgodnie z odnośnymi dokumentami państwowymi i kościelnymi, formację religijną ucznia. Jest to zresztą jej powinność, jeżeli ma rzeczywiście wypełnić do końca cel edukacji, jakim jest pełny i wszechstronny rozwój ucznia. Cel ten bowiem zakłada uwzględnienie wszystkich czynników sprzyjających temuż rozwojowi ucznia, a więc także tych, które odsyłają do religii i jej funkcji wychowawczych. Nie można bowiem zaprzeczyć, że religia pełni specyficzną funkcję formacyjną, co prawda, uwzględniającą na pierwszym miejscu rozwój religijny, jednakże zakładającą także ogólny rozwój osoby ludzkiej oraz wspomaganie, aby rozwój ten osiągnął swoją pełnię. Dlatego ważne jest w tym kontekście pytanie, jak z punktu widzenia szkoły, a więc głównie tworzonych w obszarze edukacji dokumentów, przedstawiają się możliwości rozwoju religijnego ucznia. Nie można bowiem postrzegać kwestii formacji religijnej ucznia tylko z punktu widzenia Kościoła, skoro szkoła podjęła się zadania zapewnienia warunków do rozwoju religijnego ucznia. Jej głos w tej kwestii wydaje się równie ważny, jak głos Kościoła, ponadto jest kwestią interesującą zbadanie stanowiska samej szkoły, aby mieć w tym względzie bardziej obiektywny obraz.