Wojciech Malesa
Z roku na rok uroczystość przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej przez kilkuletnie dzieci zdaje się przybierać coraz to bardziej okazałe formy zewnętrzne z wystawnymi przyjęciami, drogimi prezentami i wyszukanymi kreacjami. Również na płaszczyźnie liturgicznej zdarza się, że poszczególne grupy komunijne prześcigają się w wyszukiwaniu innowacji, mających uświetnić uroczystość. Warto zatem przed rozpoczęciem bezpośredniego przygotowania liturgii zastanowić się nad pewnymi sprawami.
Marek Paweł Tomaszewski
Czwarte przykazanie jest przykazaniem z obietnicą: obietnicą tak dla dzieci, jak i dla rodziców. Przykłady z życia różnych osób, które zostaną tutaj pokrótce zaprezentowane, są najwymowniejszym dowodem na owocność postępowania zgodnego z tym przykazaniem Bożym. Pokazują one także, że nieraz cześć dla rodziców wymaga świętego nieposłuszeństwa. Wszystko jednak, również i to pozorne nieposłuszeństwo, jest tak naprawdę posłuszeństwem doskonalszym, głębszym: posłuszeństwem w Panu. Co ciekawe, przykładów żywej czci dla rodziców i starszych nie brak także wśród pogan, a wynika to zapewne z tego, że przykazanie to jest wpisane w głębię sumienia i serca ludzkiego w sposób naturalny.
Jarosław Dudycz
Sporo ostatnio mówi się o stosunku Kościoła do sprawy kremacji. Pretekstem jest stanowisko Episkopatu Polski, który przygotował krytyczny list na temat tej formy pogrzebu. W liście, odczytanym w połowie listopada ubiegłego roku, biskupi prezentują chrześcijańską wykładnię dotyczącą ludzkiego ciała, powołują się na doświadczenie Jezusa Chrystusa, który został pochowany w sposób tradycyjny, sugerują, że pochówek prochów jest formą pogańską, sprzeczną z chrześcijańskim obyczajem, a nade wszystko odświeżają świadomość w ciała zmartwychwstanie.
ks. Artur Filipiak
Pan rzekł do Abrahama: „Dlaczego to Sara śmieje się i myśli:
Czy naprawdę będę mogła rodzić, gdy już się zestarzałam?
Czy jest coś, co byłoby niemożliwe dla Pana?
Za rok o tej porze wrócę do ciebie,
a Sara będzie miała syna”.
(Rdz 18,13-14)