Ewangelizacja kultury, czyli co można, a czego nie można „ochrzcić”
Autor: ks. Andrzej Draguła
Po franciszkanach przyszedł czas na dominikanów. Po Shakirze i jej Waka Waka mamy teraz Lady Gagę i Bad Romance w wersji zakonno-powołaniowej. Były rekolekcje Nie dla idiotów, a także Impreza w Domu Ojca zamiast wigilii Zesłania Ducha Świętego. Przykłady można by mnożyć. Wszystkie opierają się na tym samym pomyśle mariażu kultury religijnej z kulturą popularną: z popkultury zaczerpnąć formę, z religii treść. Niby ewangelicznie: nowe wino i nowe bukłaki, a wszystko motywowane nową ewangelizacją oraz ewangelizacją kultury. Intencje to za mało. Aby czynić dobro, potrzebna też jest wiedza gdzieś przeczytałem. Tę właśnie sentencję dedykuję tym wszystkim bardzo gorliwym, ale nie zawsze metodologicznie dobrze przygotowanym ewangelizatorom. I dorzucam parę wskazówek, jak ewangelizować kulturę, także kulturę popularną.