Katecheta 7-8/2012

Najkrótszą i najpiękniejszą definicję ewangelizacji, opartą na Biblii i dokumentach Soboru Watykańskiego II, zawdzięczamy Pawłowi VI: „Ewangelizację można określić jako pokazywanie Chrystusa Pana tym, którzy Go nie znają” (EN 27). Zawiera ona trzy istotne i najważniejsze elementy ewangelizacji: 1) pokazywać; 2) Chrystusa Pana; 3) ludziom, którzy Go nie znają. Definicję tę, co do treści, podejmuje Jan Paweł II i wyjaśnia, że nowa ewangelizacja oznacza „pokazywanie Chrystusa Pana ludziom, którzy o Nim zapomnieli” (RM 44). Pokazywanie Chrystusa dokonuje się przede wszystkim przez świadectwo życia chrześcijan oraz głoszenie imienia, nauki i życia Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Zbawiciela człowieka. Wiara i nawrócenie u ewangelizowanych rodzi się pod wpływem słuchania słowa Chrystusa, słowa Bożego[1]. Aby można było pokazywać Jezusa innym, trzeba najpierw samemu wpatrywać się w Niego. Ewangelizacja jest więc głoszeniem kerygmatu, tzn. proklamacją dzieła zbawienia dokonanego przez Jezusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego oraz wezwaniem do nawrócenia, wiary i chrztu jako warunków koniecznych do zbawienia.